Kada posmatramo gradove u Srbiji (u formalno-pravnom smislu, dakle ne računajući opštine poput Pećinaca ili Čajetine koje imaju impresivno niske stope), Novi Sad i Beograd u kontinuitetu drže najnižu stopu nezaposlenosti u zemlji.
Prema zvaničnim podacima Republičkog zavoda za statistiku i Nacionalne službe za zapošljavanje, Novi Sad beleži rekordno nisku stopu nezaposlenosti koja se kreće između 3,5% i 4,2%, čime se praktično nalazi u zoni takozvane pune zaposlenosti (ekonomskog stanja u kojem je nezaposlenost uglavnom samo frena/tranziciona).
Odmah uz njega je i Beograd (naročito centralne gradske opštine i Surčin).
Ubrzani razvoj IT sektora, otvaranje razvojno-istraživačkih centara vodećih svetskih kompanija, ali i priliv investicija u auto-industriju i prerađivački sektor napravili su od Novog Sad pravi magnet za radnu snagu. Pored Novog Sada, vrh tabele očekivano deli i Beograd, čije pojedine gradske opštine beleže zanemarljiv broj ljudi na evidenciji biroa.
Ako posmatramo širu sliku po opštinama, titulu lokalnih samouprava sa najnižom nezaposlenošću godinama nose Stara Pazova, Pećinci i Čajetina, gde je procenat nezaposlenih ispod 3% zahvaljujući snažnim industrijskim zonama (Šimanovci, Stara Pazova) i razvijenom turizmu (Zlatibor).
Zahvaljujući gigantskim industrijskim zonama poput Šimanovaca i Stare Pazove, ove dve sremske opštine godinama imaju stopu nezaposlenosti ispod 3%. Ovde je situacija takva da lokalno stanovništvo ne može da popuni sva radna mesta, pa svakodnevno hiljade radnika dojezditi iz okolnih mesta i Beograda.
Na krilima turističkog buma na Zlatiboru i stalnih investicija u infrastrukturu, Čajetina je ušla među 10 najrazvijenijih opština po stopi zaposlenosti u zemlji.
Za razliku od njih, veliki centri poput Novog Sada i Beograda uspevaju da spoje visoku zaposlenost sa znatno višim prosečnim platama.
